Hakkı Duman – Wordpress, Seo ve Opencart Uzmanı

Arıtma Tesislerindeki Mikroplastikler, Antibiyotiğe Dirençli Bakteriler İçin Merkez Haline Geliyor

Yapılan yeni bir çalışmaya göre, ultra ince plastik parçacıkların, evsel drenajları yıkadıktan ve atık su arıtma tesislerine girdikten sonra antibiyotiğe dirençli bakteri ve patojenlerin büyümesi için ‘Merkez‘ haline gelebileceğini söylüyorlar.

Arıtma Tesislerindeki Mikroplastikler, Antibiyotiğe Dirençli Bakteriler İçin Merkez Haline Geliyor 1

ABD’deki New Jersey teknoloji Enstitüsü‘nden (NJIT) gelenler de dahil olmak üzere bilim adamlarına göre, mikroplastikler olarak adlandırılan beş milimetreden daha küçük olan bu plastik parçacıklar, yüzeylerinde bakteri ve antibiyotik atıklarının yapışmasına ve karışmasına izin veren sümüksü bir tabaka veya biyofilm oluşumuna izin verdiği gözlemlenmiş.

Journal of Hazardous Materials Letters‘da yayınlanan araştırma, belediye atık su arıtma tesislerindeki çamur ünitelerinde oluşan mikroplastik biyofilmler üzerinde yaşarken, belirli bakteri türlerinin antibiyotik direncini 30 kata kadar artırdığını belirtti.

Njıt‘den çalışmanın ortak yazarı Mengyan Li,” Bir dizi yeni çalışma ile, yılda milyonlarca ton mikroplastik atıkların tatlı su ve okyanus ortamlarımız üzerindeki olumsuz etkilerine odaklandık, ancak şimdiye kadar mikroplastiklerin şehirlerimizin atık su arıtma süreçlerindeki rolü büyük ölçüde bilinmiyordu ” dedi. “Bu atık su arıtma tesisleri, çeşitli kimyasalların, antibiyotiğe dirençli bakterilerin ve patojenlerin birleştiği sıcak noktalar olabilir ve çalışmamızın gösterdiği şey,mikroplastiklerin taşıyıcı görevi görebileceğidir ve su arıtma sürecini atlarlarsa su biyotası ve insan sağlığı için yakın riskler oluşturabilir.”

Daha sonra mikroplastiklerde büyüme eğiliminde olan bakteri türlerini tanımladılar ve yol boyunca bakterilerin genetik değişikliklerini izlediler.

Araştırmacılar, özellikle üç genin — sul1, sul2 ve ınti1— yaygın antibiyotiklere, sülfonamidlere karşı direncin yardımcı olduğu bilinen-mikroplastik biyofilmlerde, laboratuvarın kum biyofilmlerini kullanan kontrol testlerinden 30 kat daha fazla olduğunu bulmuşlardır.

Bilim adamları bu örneklere antibiyotik Sülfametoksazol eklediklerinde, antibiyotik direnç genlerini 4.5 kata kadar daha da arttırdıklarını görmüşlerdir.

Arıtma Tesislerindeki Mikroplastikler, Antibiyotiğe Dirençli Bakteriler İçin Merkez Haline Geliyor 2

Çalışmada, bilim adamları New Jersey, ABD’deki üç evsel atık su arıtma tesisinden çamur numunelerinin partilerini değerlendirdiler ve laboratuvardaki örnekleri iki yaygın ticari mikroplastikle (polietilen ve polistiren) aşıladılar.

Başka bir ortak olan Dung Ngoc Pham, “Önceden, bu mikroplastikle ilişkili bakterilerde antibiyotik dirençli genleri geliştirmek için antibiyotiklerin varlığının gerekli olacağını düşünüyorduk, ancak mikroplastikler doğal olarak bu direnç genlerinin kendi başlarına alınmasına izin verebiliyor gibi görünüyor,” dedi. – NJIT’den çalışmanın yazarı. “Ancak antibiyotiklerin varlığının önemli bir çarpan etkisi var.”

Bilim adamlarının mikroplastiklerde yetişen sekiz farklı bakteri türünden, tipik olarak solunum yolu enfeksiyonu ile bağlantılı iki ortaya çıkan insan patojeni buldular.

Li,” mikroplastikleri küçük boncuklar olarak düşünebiliriz, ancak mikropların yaşaması için muazzam bir yüzey alanı sağlarlar ” dedi.

Araştırmacılara göre, mikroplastikler atıksu arıtma tesisine girdiğinde ve çamur ile karıştığında, bakteriler yanlışlıkla yüzeye yapışabilir ve tutkal benzeri maddeler salgılayabilir.

Diğer bakteriler yüzeye yapıştıkça ve büyüdükçe, birbirleriyle DNA’yı bile değiştirebilirler. Li, antibiyotik direnç genlerinin topluluk arasında nasıl yayıldığını gösteriyor.

Bilim adamları, bu tür patojen taşıyan mikroplastiklerin su arıtma süreçlerini ne ölçüde atladığını daha iyi anlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu söyledi.

 

BİR YORUM YAZIN

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.

Copyright 2010 Hakkı DUMAN Kişisel Blog. Tüm hakları saklıdır.